باز‌بین

پرده ای دیگر از ، ‫نگرشی به گوشه های دیگر

امید ‎

 

 امید 

..

کمان ، ابروی شوخ چشمش ، امیدم بکشت 
بتیر نگاهش زپهلوی دیده ، بخشم درشت
ز درد جگر سوز آن پر عتا بش ، نگاه
بلرزید  قلبم ، همی دست و زانو و پشت


مرا پرتو مهر و رویت ز صحرا بداشت 
زکار و زکشت و تلاشم همی دور داشت  
بسان غلامان بی مزد ، بدون مواجب کنیز
بدربانی خاک کوویت ،  مرا پیشه داشت


مرا جام چشمت بدادم شراب ووجودم سرور
به پیش رقیبان ، برفتم به باد و تمامی غرور 
کنون بی توان بی امید ، خسته از دیدن بامداد
نخواهم که امید وصل و کنارت سپارم به دور

 


بسعی وتلاش تمام چاره جو میروم روز وشب
باندرز خواهم چه سان پای دارم این سوز و تب
چو پندار وگفتار وکردار من ، با همه   نیک بود 
نشاید سزا از جهان جز سرور و نشاط  و طرب

..

سوز 

امید 

06.05.2008  -  21:30 

نویسنده : س. و. ز : ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ۱٧ اردیبهشت ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم