باز‌بین

پرده ای دیگر از ، ‫نگرشی به گوشه های دیگر

به گردان به مِهر

به گردان به مِهر

..

بنام همانی که آغاز از اوست

جهان آفرین گفته اند، یا که دوست

به چرخ تا به چرخیم، اساس ِ جهان

ندانیم به چرخش، توان از چه روست

.

که ذره بگردد، به ذره مدام

توان را به گردش، چه چیزست کدام

نه چرخنده از دوُر بیرون پَرَد

نه مرکز، کشش را، ز ِ نیرو تمام

.

چو از ذره، بیرون بیاری نگاه

همان چهره بینی، همان دستگاه

عطارد و ناهید و هم چون زمین

به خود چرخ و بر دور ِ خورشید به راه

.

بگردند به خود، هم به گِرد ِ دگر

همه کهکشان وُ، جهان سر به سر

به ژرفای گردون، که تا چشم دید

به چرخند به خود، هم به دور ِ  دگر

.

بیا ای خداوند ِ گردون سپهر

زمین کرده آباد، به تابش ز ِ مِهر

دل ِ مردمان را به گردان ز ِ جور

به مهر پروری آور وُ، کار ِ مِهر

..

سوز

2 شهریور 1393 –  24.08.2014

————-

بوستون

نویسنده : س. و. ز : ۱۱:۳۳ ‎ق.ظ ; شنبه ۳ آبان ۱۳٩۳
Comments نظرات () لینک دائم