باز‌بین

پرده ای دیگر از ، ‫نگرشی به گوشه های دیگر

‫هستی


هستی 

..

هستی ، به معنای وجود داشتن ، زیباست .

نیستی ، به معنای نبود هستی یا عدم وجود ،

چه زیبائی میتواند داشته باشد ؟

وقتی خورشید و نور هست ، اشیاء را می بینی ،

زیبائی یا نازیبائی آنرا می سنجی و لمس میکنی.

وقتی نور نباشد و شیئی یا چیزی را نه بینی ، چه

نوع زیبائی برای چیزی که نیست ، میخواهی تصور کنی ؟

برای لمس کردن نیستی و نبود هستی ، برو به یک جائی

در خانه ات که پنجره ای به بیرون و روشنائی و نور نداشته

باشد ، اگر درزی یا شکافی هم از نور به بیرون یا روشنائی

دارد ، آنرا بپوشان.

( ولی مواظب باش تهویه هوا و جابجائی هوا برقرار باشد )

بعد چراغ آن محل را خاموش کن و پنچ دقیقه در آن تاریکی

به نشین. آیا چه "زیبائی " از این تاریکی و ندیدن و نبودن اشیاء

دور و برت میتوانی تصور کنی ؟

این نیستی و این نبود چه زیبائی را نشان میدهد ؟

وقتی هنگام عصر ، عطر خوش "محبوبه شب " فضا را پر میکند ،

زیبائی این عطر را درک میکنی یا حس میکنی .

یا زمانی که یک گل سرخ با رنگ عشق آفرین قرمز تیره ، و زیبائی

اش را می بینی ، میتوانی بوی دلنشین آنرا لمس کنی ، عطر آن

جان را صفا میدهد ، رنگ آن چشم را نوازش میدهد ، دست

به شاخه اش که ببری ، ممکن است خار پائین گل سرخ

انگشتانت را بدرد آورد .

میتوانی زیبائی گل ، رنگش و عطرش را ستایش کنی و بودن

خار زیر گل را نازیبا بدانی.

حال ، اگر گل سرخ را نه بینی ، آن را چگونه می خواهی

" زیبا " تصور کنی ؟ یا وجود خار را چه تعریفی برایش داری ؟

پس چه چیزی در نبودن یا " نیستی " زیباست ؟

وقتی میگوئی " نیستی خیلی خیلی زیباتر است "

از کجا و چه چیزی را زیبا میدانی ؟

چیزی را که نیست ، نه تصوری میتوانی برایش داشته باشی

و نه تعریفی از چیزی که نیست میتوانی بیان کنی.

 

پس ، " هستی " و زیبائی هایش را لمس کن ، از درک زیبائی

های " هستی " لذت ببر و سعی کن زیبائی های بیشتری

از هستی را کشف کنی .

بوی خوش یک فنجان قهوه ، عطر خوب چای دم کشیده ،

بوی برنج ، هنگام پختن ، وقتی که گرسنه هستی ،

کمک های درسی به یک همشاگردی که خود را ضعیف

در یکی از درس ها می بیند ، و آن احساس قدر دانی و

و تشکر ش از تو ، بدون آنکه چیزی گفته باشد ، " ز یباست"

و لذت بخش .

کمک کردن به پیر زن یا پیر مردی ، در آن موقعی که بآن احتیاج

دارند و شنیدن کلمه یه " پیر شی جوان " هم یکنوع درک و

لمس زیبائی از "هستی " و از بودن و انجام کاری نیکو ست.

چون به بودن نیک کردی ، در همه کارهای روز

هست نیکی ، برف زشتی راست ، آفتاب تموز

‫‫..

 سوز

23-25.08.2008

 

نویسنده : س. و. ز : ۱٠:٥٢ ‎ب.ظ ; دوشنبه ٤ شهریور ۱۳۸٧
Comments نظرات () لینک دائم